Nilüfer
@Nilufer04
140 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Ahlaki yargıyı askıya almak, romanın ahlaksızlığı değil, ahlakıdır.”Edebiyat
Bu kitapta birbirinden “marjinal” ya da kendi şahsına münhasır dört ana karakter bekliyor okuru. Franz’la Sabina, Tomas’la Tereza arasındaki erotizmin baskın olduğu garip ilişki yumağı okuru, ister istemez kısır günündeki teyzelerin yanına ışınlıyor. Kendinizi onlar gibi söylenirken bulabiliyorsunuz. Ama Kundera’nın karakterleri sadece bu mu? Bu soruyu soruyorum, çünkü kitapla ilgili yorumlarda baskın olarak kullanılan +18 ibaresi bana, bunun kitabın önüne geçip, nasıl da gerindiğini fark ettiriyor.
Kiitabın erotik bir zemini olduğu gerçek. Ama Kundera kitaplarında erotizm her zaman vardır ve fakat, o asla yalnız değildir. Felsefenin kucağında pışpışlanır, politikanın kolları ona sıkı sıkıya sarılır. Tek başına varolmak, erotizme de bağışlanmamış bir özellik olduğundan!!
Bu konunun başka bir boyutunu daha düşünmeye davet etmek isterim: “Ahlaki yargıyı askıya almak, romanın ahlaksızlığı değil, ahlakıdır.” Bu cümle Kundera’ya ait. Çünkü o yarattığı karakterler ya da okurlarının üzerinde bir yerde durup ahlak üzerine ahkam kesecek, ithamlarda bulunacak bir pozisyon biçmiyor kendine. O, romanda bile özgür olmayacaksak, en saklı tuttuğumuz yanlarımızı romanda bile sereserpe konuşamayacaksak, roman ne işe yarar ki diye soruyor. Ve bence haklı bir soru. Dolayısıyla evet, Kundera romanları “ahlaksız” ve özgür ruhlu romanlar. Sevenleri bilir, ama henüz tanışmamış olanlar İçin düşüyorum bu notu. Bücürük ama kalın duvarların önünde havaya birkaç sıçrayış yapıp gördüğü bölüm pörçük görüntüleri gerçek diye satanların dünyası için biraz fazla büyük. Onlara meyletmeyiniz efenim.
Sovyetlerin Çekoslovakya’yı işgali, onun yarattığı politik ve psikolojik bunalım, Kundera’nın ve dolayısıyla karakterlerinin üzerinde en fazla etki eden olay demek yanlış olmaz sanırım. Bu kitaptaki tüm
Nilüfer
Nasıl güzel bir yorum bu. Kaleminize sağlık 😍
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yalnızlık duygusu iç paralayıcı sevgilim, benim çok sevgilim..Edebiyat
Adria Arvedol isimli bir çocuğun kişisel tarihinin ayrıntılarıyla Avrupa kıtasının tarihsel dönemeçleri arasında geçişler yapılarak yazılmış bir kitap. Teknik olarak alışılmışın dışında, oldukça karmaşık bir kitap bu. Karmaşık, ama muhteşem.
Baş karakter koltuğunda oturan kişilerden biri 1764’ten kalma bir keman. Öyle ki, bu çatlak kemanı çekip alsak bu kitabın içindeki hayatlardan, tüm bu hikayeler asla var olmayacak, ya da her şey başka türlü olacak. Ama keman var. Eller o kemana dokunuyor, ve biz de tarihin çöplüğüne titrek alevli bir meşalenin aydınlığında bakma fırsatı buluyoruz.
Franco döneminde Barselona’dayız. Bir paragraf sonra bir sınır karakolunda Hitler’in teğmenlerinden biriyle kavga ediyoruz, Auschwitz kamplarında dolaşıyoruz. Birkaç sayfa sonra iblis sorgucusunun kara bakışları altında sapkın kötülüklerle mücadele etmek için engizisyonu demir yumrukla yöneten biriyle tanışacağız. 15. yüzyıldayız. Hayır 17. yüzyılda. Orada da duramayıp 2. Dünya Savaşı’na bir sayfa çevirip geçiyoruz.
Bu kadar tarihi bilmemkimlerin asık, zalim, mendebur suratlarını görmek için arşınlamış olmak iç sıkıcı, tarihi bu kadar yoksul bırakmak adaletsizlik olacağından, sanatın, edebiyatın nur yüzüne bakıyoruz uzun uzun. Şimdi her şey daha katlanılır.
Neden Proust’u bir defa okumak bile insanı başka birine dönüştürüyor, Brahms’ın Klarinet Beşlisi neden nefesimizi kesiyor, Beethoven’ın Pastoral’inin önünde neden saygıyla eğilmemiz gerekiyor, Abraham Mignon’un çiçekleri niye içimize akıyor, Nicolas Poussin Arkadya tablosu mutluluğa dair ne söylüyor?…Bu kitabın sayfa kenarlarına düştüğüm notlara bakarken bile mest oluyorum.
Bir çocuğun dokunamadığı kitaplar arasında toza bulanan çocukluğuna..
“Hayat sanki Barcelona’dan uzakta, dizlerini kirlettiğinde kimsenin seni azarlamadığı
Nilüfer
Ne güzel bir kitap yorumu. Hemen listeme aldım. Teşekkürler ❤️
ZAMİR(Hakan GÜNDAY)…….Hep diyorum Nilüfer beni sen batırıyorsun diye evde okunacak onca kitap varken ,Nilüferin listesine gir mutlaka alman gereken kitap bulursun.Dünyanın yeni bir binyıla girmesine bir hafta kala başlıyor kitap diyecektim ki öncesinde ufacık bir bölüm daha olduğu aklıma geldi ki o bölüm aslında genel hakkında gayet iyi fikir veriyordu.Suriye –Türkiye sınırında bombalar ve şarapneller arasında bulunan bir bebek ve yaşama tutunma çabası.Zamir ,Birinci Dünya Barışı Vakfında çalışmaktaydı,barış odaklı diyaloglar üretmek ve geliştirmekti görevi,,böyle okuyunca ne saçma değil mi?Bir tarafta refah içinde yaşayan ,her şeyi olan ama mutsuz olan ve hatta nedenini bilmedikleri depresyonun dibinde olan insanlar ,diğer tarafta yaşam savaşı veren hayatlar ,tecavüzler ,açlıklar ,terkedilen bebekler ve mülteci hayatlar.Bunları anlatırken kullandığı pek çok cümle paylaşılmayı hak edecek kadar yoğun,ama bu farkındalıkla okurken böyle bir kitabı içiniz yoruluyor,en azından benim öyle.Tam kitapta bahsettiği gibi bir rapordan bahsederken :Geldim ,gördüm ve kustum demiş yazar.Mülteci kamplarında yaşananlar,zorla evlendirilip gittiği köyde kocasının oğlu tarafından tecavüze uğrayıp hamile kalıp çocuğu doğurduktan sonra kaçarken mayına basanlar daha neler yok ki.Cümlelerden birini daha paylaşmak isterim:Bu dünya üzerindeki bazı enlem ve boylamlarda bazı erkekler vardır ve onlar kadın etiyle beslenirHatta o erkekler tavuğa tavuk yedirir gibi bazı kadınlara da kadın eti çiğnetir.Ve asıl bu kitapta bir kadın vardı ki ,nasıl anlatsam bilemedim ama Zerreasıl bahsedilmesi gereken cesur kadındır bu kitapta der bu yorumu burada bitiririm yoksa herşeyi yazacağım dayanamayıp.Ve son bir alıntı daha: Savaşmak için bir silah yeter ama barışmak cesaret ister! 29/2022
Nilüfer
Çok güzel yazmış ama değil miiiii :)
HÜZÜNLÜ KADINLARI SEVİNİZ(Ayşe AKALTUN)….. Yazarın adını da kitabını da Nilüfer olmasa duymazdım sanırım , ama bu kadar hüzünlü hatta melankolik kitabı onun yorumunu okumama rağmen neden aldım dedim dün gece okurken, hayır kötü değil sadece cidden hüzün dolu. Kolay akıyor zaten epi topu 94 sayfa vekısa hikayelerden ibaret. Sevdiğim hikayeler ise yine Nilüfer’in etkisiyle olabilir ‘erik çiçekleri’ ve ‘ bir sabah uyandım beni sevmiyordun’. 23/2022
Nilüfer
Çok hüzünlüydü evet ama kalemini sevdim ben yazarın.Takibe aldım.