Nini

BUGÜN VE BUGÜN Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Daha dün doğmuşuz sanki. Yeni okula başlamışız, Yeni sevmişiz. Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Yarın bitecek sanki her şey. Yarın ölecek gibiyiz. Daha doymamışız yaşamasına. Günlerimiz dün bir, bugün iki. Sakın bir şey bırakma yarına. Yarın yok ki.
Reklam

Nini

, bir kitap okudu
Puan vermedi·80 syf.·
Beğendi
·
2019 11. kitabı
Özdemir Asaf
8.5/10 · 29,6bin okunma
Olaya bir de şöyle bakmalı. Yıllar sonra şimdi dert ettiğin şeyler öyle komik gelecek ki belki de kahkahalara boğulacaksın. Hatta belki gülmek için bile hatırlamayacaksın. Ancak şu an sahip olduğun gücü geçmişte atlattığın sıkıntılardan kazandığını hep aklının bir köşesinde tutmalısın. Ve bir bakacaksın o günlerde zannettiğinden daha şanslısın, o zamanlar göründüğünden daha iyi ve sandığından çok daha güçlüsün. Şimdi bir kez daha düşün daha şanslı, daha iyi ve daha güçlü yıllar seni beklerken üzülmeye, pes etmeye değer mi?
“Sanma ki dert sadece sende var. Sendeki derdi nimet sayan da var” demiş Mevlana Hazretleri. Bence çok da güzel demiş. Çünkü biz insanlar bizlere verilenlerle yetine- meyen her zaman daha fazlasını isteyen, arzulayan varlıklarız. Oysa biraz genelleme yapsak belki de hiç olmadığı kadar şükredeceğiz halimize ve sıkıntımız kendiliğinden ortadan kalkmış olacak. Mesela kendimizi beğenmiyor olabiliriz. Oysa gözleri görmediği için kendini ölene kadar göremeyen insanlar var. Düşünüp, şükretmeyi bilmeliyiz. Fakir olmamız mı sıkıntı? Ben bu satırları yazarken bile açlıktan ölen binlerce insan var. (Abartı olduğunu düşünebilirsin her gün 400 milyon insan aç yatıyor.) Ve belki de sorun sevgilinin seni terk etmesidir. Hiç düşündün mü annesiz, babasız ve kardeşsiz kısaca kimsesiz yaşamak zorunda olan insanlar var. Onların yerinde olsak daha mı iyi olurdu. Ben hiç istemezdim doğrusu. Bu yüzden boş ver giden gitsin biz kalanlara şükredelim…
Kötü şeyler yaşasa da, kötü olamayan insanlar var. Ben onların hikayesinin mutlu biteceğine inanan insanlardanım. Sürekli iyilik yapmak gibi kendine hedef belirledikten sonra belki defalarca iyiliklerin karşılığında kötülük görüyor ve defalarca kendine kızıyor iyi olduğu için ama sonra bir anlık öfke olduğunu anlıyor ve iyilik yapmaya devam ediyor. Yani kötülük yapmak istese de yapamıyor, yapısı buna el vermiyor. Sizce böyle bir insanın hikayesi hiç kötü bitebilir mi? Bence bitmez, bitemez ve bitmemeli…