Ebru Çalışkan Temiz
@Nippon
Ankara
8 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Hemen bitebilecek incelikte.. 1910 yılında yazılmış, günümüzün kalemi bi kitap. Okurken hikayesi basit gelebilir ama o günün kıyamet senaryosu. Yazarın yazdığı yıllar düşünülünce hissiyatı vay be dedirtir. Yaşadığımız covidli yılları aklınıza düşürür ama bu daha kötü bi salgın, neyse okunur
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başlarda çok sıktı ama şundan dolayı ; bi insanın kafa sesiyle yazılmış diyalog yok denecek kadar az. Tekrar tekrar tekrar eden cümleler, aynı düşüncelerin söylemi..
Fakat sonra gittikçe derinleşiyor sizi de yakalıyor. Her insanın annesiyle yaşadığı ilişkide olacağı gibi çatışmasını, yumuşamasını, inkarını, sevdiğini, üzdüğünü, kırıldığını, kırdığını, yok saydığını, sayıldığını tüm düşünceler enine boyuna irdelemeler mevcut bolca..
Bazı yerler çok yürek yakıyor
Sonuç, başta kitabı bırakmayın sonradan sizi kıskıvrak o yakalayacak!
Anlatısı bişeyi delicesine istesen ve uğraşsan da hayat sana sunmuyorsa sunmuyordur diyor..
Ve sunduğu kişilerde bundan tamamıyla senin yanıp tutuştuğun kadar faydalanmıyor..
Sen şeftali bahçesine sahip olabilirsin, bi başkası ahh benim olsa şu kadar yerdim diyebilir ama bilemez ki senin ona alerjin var
ya da yüzüne bakmıyorsun bahçenin delicesine peşinde koştuğun başka bi gerçeğin var!
Bitince neydi şimdi bu denilen cinsten bi kitap
Ve Rus edebiyatının bol (boş) tasvirlemesine boğulmuş cümleler..
Kısacık hemen bitiyor..
Kitap zaten ince bi çırpıda bitiyor.
Yazarın derinliğini okuduğunuz bazı kelimelerde bulmak insanı hazine bulmuş gibi sevindirebilir.
Akıcı sıkmayan bi kitap ama sonlara doğru; konu derinleşsin isterken hıphızlı geçilmiş ve bitirilmiş gibi hissettim.
Yaşadığımız tanık olduğumuz bi çok toplum sorununa da değiniyor alt metinde.. Bi çok diyorum çünkü bir tane derdimiz yok ki maazallah
Güzeldi ama çok güzeldi diyebileceğim kıvamda değil
