Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman...
Hiçbir zaman tam anlamıyla hissettiklerimi anlatamayacağımı,anlatsam bile anlaşılamayacağımı bildiğimden susmayı tercih ediyorum . Hatta içimde biriktirdiklerimi kendime bile anlatamıyorum. Yazıp yazıp hep siliyorum cümlelerimi toparlayamıyorum.
Bir şeyler yolunda değil biliyorum fakat inatla her şey yolundaymış gibi davranıyorum.
Bazen düşüncelerimin arasında kayboluyorum ve bazen de düşünmekten kaçıyorum.
Böyle nereye kadar gidecek diye sormuyorum artık kendime.
Çünkü cevabını bilmiyorum. Sadece bir köşeye çekiliyor sessizce yolunda gitmeyen ne varsa biran önce son bulmasını bekliyorum...