Nana elindeki yem tasını bıraktı.Bir parmağıyla Meryem’in çenesini tuttu,kaldırdı.
“Bana bak meryem.”
Meryem istemeyerek de olsa baktı .
“Bunu öğren,kafana iyice sok,kızım,”dedi Nana.” pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi,bir erkeğin suçlayan parmağı da daima,mutlaka bir kadını gösterir.Her zaman.Bunu hiç unutma meryem.”