Önceden her şeyi yazardım. Benim için yazmak huzurla savrulmak gibiydi. Tüm savaşlarım, barışlarım kağıt, kalemle buluşunca gerçek olurdu sanki. Hayatın telaşı alıkoydu yazmaktan. Yazmadıkça yabancılaştım kendime. Yazmadıkça kapıldım kalabalığın sağanağına. Yazmadıkça yalnızlaştım. Tüm bunlardan habersiz dün birkaç şey karaladım kağıda. Yazmanın hayatımdaki yerini hatırlattı bana. Yazdıkça dağıldı bulutlarım. Karanlığım aydınlandı. Çiçeklendi parmaklarım.
Biz, gemiler gibiyiz.Aynı denizin içindeyiz, ama birbirimizi görmüyoruz. Ey ten gemisine binen adam, uykuya dalma! Denizi gördün ama asıl denizin denizini de gör. Denizin de bir denizi var, onu sürükleyip duran.
-Mesnevi