Gülerek,sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendi kendimi arıyordum,içimdeki o yitik insanı arıyordum,idrak edişin o büyülü sürecinde yılları yoklayarak gerilere gittim.
Bıraktım.Bıraktım.Hepsini,kendi ve benim dünyamı anlamaları için bıraktım.Ama hiçbiri kendi dünyalarını anlayamadı.Ve bana ölümsüzlüklerin sonsuz acıları kaldı.Ya da sonsuz bağımsızlıkları.