“ Yaşamının mercek altına alınmasından gizliden gizliye zevk almayan bir hastayla henüz karşılaşmamıştı. Mercek ne kadar detaylı gösterirse hasta o kadar çok zevk alırdı. İncelenmekden alınan keyif o kadar büyük olurdu ki Breuer yaşlanma, sevdiklerini kaybetme ve dostlarından uzun yaşamanın asıl acı yanının sizi inceleyen gözlerin bulunmaması olduğuna inanırdı;hiç kimsenin dikkat etmediği bir yaşamdan duyulan dehşet…“
”Ruhbilimsel gerçek özel olunca gerçektir ancak, orası öyle; ama sanat da ancak genel olunca sanattır. Bütün sorun burada işte; geneli özel ile anlatmak; özele geneli anlattırmak.”