“Ah siz akıllı insanlar!” dedim gülümseyerek.”Tutku!Sarhoşluk! Delilik! Empati kurmadan,orada öyle rahat rahat oturun,alkoliği eleştirin,aklını kaçırmıştan nefret edin,bir rahip gibi yanından geçip gidin ve sizi onlardan biri yapmadığı için Ferisi gibi Tanrı’ya şükredin.
Ben birçok kez sarhoş oldum,tutkularım delilikten hiç uzak değildi,her ikisinden de pişman değilim: Zira olanaksız görünen önemli şeyler yapan ve eskiden beri alkolik ve deli diye damgalanan tüm sıra dışı insanları kendi ölçümlerimle anlamayı öğrendim.”
İnsan aslında karmaşık bir varlık değil.Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor,geriye kalanı ise,özgür oldukları zaman diliminden öyle korkuyor ki,ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor.İşte insanın değişmez yazgısı!