Ali
@NonDole
11 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
"Ama sakın seni kullandığımızı sanmayasın. Kizuki seni gerçekten seviyordu. Seninle olan ilişki dış dünyayla da kurduğumuz ilk ilişki oluverdi. Ve hâlâ da öyle. Kizuki ölmüş olabilir, ama sen hâlâ beni dış dünyaya bağlayan tek bağsın. Ve ben de seni, Kizuki'nin seni sevdiği gibi seviyorum. Seni hiçbir zaman kırmak istemezdik, ama muhtemelen bunu yaptık ve muhtemelen kalbinde derin bir yara açıldı sonuçta. Böyle olacağını hiç düşünememiştik."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Issız adada büyümüş iki çıplak çocuk gibiydik. Acıktığımızda muz yiyorduk ve kendimizi yalnız hissettiğimizde birbirimizin kollarında uyuyorduk. Ama bu, sonsuza dek böyle süremezdi. Çok çabuk büyüyorduk ve er geç toplum içindeki yerimizi almamız gerekecekti. Bu yüzden, senin varlığın bizim için çok önemliydi. Sen bizi dış dünyaya bağlayan halkaydın. Dış dünyaya uyum sağlamak için elimizden geleni yapıyorduk. Ama sonunda, yürümedi tabii ki."
(herkes fanusuna asmış kendini;
bu yüzden beklemiyorum artık farklı kıyametleri..)
“-ama öğrendim karanlıklardan ışık destelemeyi
ve baka baka irkilmiş gözlerine hayatın:
İnatla.. İnatla gülümsemeyi;
öğrendim içimdeki abdalı hünerle gizlemeyi..”
Dışarıda üşüyen bir Haziran.
Kanımda nikotin cehennemi;
kısa kibrit, uzun duman:
Yaan! Yine yaan.. Yine yaaaan!
Yan ki yangınlar bile yansın;
haklıdır içindeki abdal bırak ağlasın..
Sayfa 136