Ali
@NonDole
11 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Bu hayatta mı olur artık, yoksa başka bir hayatta mı? Evime döneceğim.
Dışarıdakı fırtınadan ağaçlar çatırdayacak ama artık içime korku salamayacak, ne kırmızı bulutlar ne de şehir ışıkları.
Evime döneceğim, hiç sahip olmadığım evime ya da hatırlayamayacağım kadar uzaklardakı evime; çünkü oradayken aslında kendimi hiçbir zaman, asla evimde hissetmedim.
"Ama sakın seni kullandığımızı sanmayasın. Kizuki seni gerçekten seviyordu. Seninle olan ilişki dış dünyayla da kurduğumuz ilk ilişki oluverdi. Ve hâlâ da öyle. Kizuki ölmüş olabilir, ama sen hâlâ beni dış dünyaya bağlayan tek bağsın. Ve ben de seni, Kizuki'nin seni sevdiği gibi seviyorum. Seni hiçbir zaman kırmak istemezdik, ama muhtemelen bunu yaptık ve muhtemelen kalbinde derin bir yara açıldı sonuçta. Böyle olacağını hiç düşünememiştik."
“Issız adada büyümüş iki çıplak çocuk gibiydik. Acıktığımızda muz yiyorduk ve kendimizi yalnız hissettiğimizde birbirimizin kollarında uyuyorduk. Ama bu, sonsuza dek böyle süremezdi. Çok çabuk büyüyorduk ve er geç toplum içindeki yerimizi almamız gerekecekti. Bu yüzden, senin varlığın bizim için çok önemliydi. Sen bizi dış dünyaya bağlayan halkaydın. Dış dünyaya uyum sağlamak için elimizden geleni yapıyorduk. Ama sonunda, yürümedi tabii ki."
