Lily
@Nonameim
3 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Öğrenci kız Dazaiden okuduğum üçüncü kitap. Yazarın biyografisinin izlere yine bu kitapta da rastlıyoruz. Çok düşünmüş kendimi çok çözmeye çalışmış. Beni daima hüzünlendiriyor.
Ergenlik dönemindeki bir kızın bir günde aklından geçenleri okuyoruz. Kitap seksen beş sene önce yazılmış olmasına rağmen güncelliğini hala koruyor. O yaşlarda yaşanılan içsel çatışmalar fikirler problemler günümüzle paralel. Karakterimiz sürekli bir düşünme halinde ve bunu bazen bilinçdışı yapıyor çünkü düşünce seyri günlük hayatın akışında sıklıkla kesilmesi sonucu ne düşündüğünü unutuyor. Hissedilen şeyler ile yapılan şeylerin farkından sonra vicdan azabı duyması ve yeni kararlar alıp bunu hayata tekrar geçirememesi bana kendimi çağrıştırdı. Şaşırdığım nokta kadınlara karşı hissettiği nefret. Sebebini kendisi de bilmiyor belli ki çünkü yapabildiği tek açıklama "kendim de kadın olduğumdan kadınların içindeki pisliği çok iyi biliyorum."
Öte yandan okuması çok keyifliydi. Dili çok sadece ve akıcı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kodin Istrati'den okuduğum ilk kitap. Kitap üç ayrı bölümden oluşuyor ve bu bölümlerde çocuk Adrienin üç farklı karakterdeki yetişkin ile kurduğu yakınlığı okuyoruz. Kitap yazarın bazı konulardaki genel görüşlerini içeriyor: ırksal farklılıklar ve bunun toplumdaki yansıması, iyi ve kötü insan, sevgi, askerlik vb. Bunlar öykünün içerisine güzel harmanlanmış. Kitaba ismini veren Kodin alışılmışın dışında kötü bir kahraman. Daha doğrusu kötü olmaya zorlanmış biri. Yaşadığı her şey onu kötülüğe itmesine rağmen içerisinde taşıdığı iyi insan yönünü çocuk Adrien ile tanıştığında görüyoruz. Dili yalın ve okuması akıcı. Kütüphaneden rastgele seçilip o gece bitirilecek bir eser.
Bu benim ilk incelemem. Nasıl yapılır ne yazılır emin değilim ama deneyeceğim. Kitabımı az önce bitirdim. Dostlarımdan ayrılıyormuş gibi oldum klişesini yaşamış olmama şaşırıyorum. Kağıt faresinin zorbaya duyduğu özlemi ben de hissediyorum. Çocukluğu ders çalışmakla geçmiş gençliğinde kendini kitaplarla sosyalleştirmiş bir insan olarak zorbanın eleştirileri benim de yüzüme çarptı. Zorba hayatını "aklı yokmuş" gibi yaşayan ve bu yüzden bizden çok daha özgür olan, geçmişe ve geleceğe takılmayıp sadece o anda yaptığı şeyle ilgilenen, hayat hakkında düşünen ve bunu sürekli sorgulayan, çok çalışkan ve eğlenmesini bilen biri. Yaşadığı olumsuzlukları karşılama biçimi beni çok şaşırttı. Yaptığı havayolu başarısız olduğu zaman yediği kuzunun lezzetine varması örneğin.
Kitapta patron ve zorbanın Girit adası kıyılarındaki ortak yaşamına şahit oluyoruz. Yaşamın anlamı, özgürlük, dans, müzik, kadınlar, din ve felsefe gibi bir çok konu üzerine konuşmalar yapıyorlar. Daha doğrusu zorba konuşuyor. Tüm cevapları kitaplarda arayan patron ise bunlara çoğunlukla sessiz kalabiliyor.
Yazarın mezar taşında "Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm." cümlesini zorbanın o pencere pervazından söylediğini duyabiliyorum. Kazancakis hem patron hem zorba. Her ikisini de yaşamış ve daha çok zorba olarak ölümü karşılamış ayakları üzerinde.
