Asıl önemli olanı anlatmadım. Onu bugün için sakladım. Bir kez olsun anlatsaydım, artık kendi önümü alamaz, yılda yüz kez tekrar eder dururdum. Yaşlılık, yalnızlık işte! O vakit etkisini kaybederdi artık.
Ayrılışlarım acıklı, hatta kötü olabilir, ama bir yerden artık ayrılıyorsam bunu anlamak istiyorum. Bunu anlamadığınız zaman kendinizi daha kötü hissediyorsunuz.
Diğer dünyayı bir öncesinde öğrendiklerimizle kurarız. Fakat hiçbir şey öğrenilmemişse, sonraki yaşam öncesinin aynısı olacaktır; aynı sınırlar ve kazanmak için yüklenilen aynı sıkıntılar...