İnsanlara bakıyorum, onca şey hiç olmamış gibi davranabiliyorlar. Dünya yıkılıyor ama onlar hiçbir şey olmamış gibi yaşamayı beceriyorlar. Tüm o haksızlıklar göz göre göre yapılıyor ama insanlar put gibi durabiliyorlar. Gündelik yaşamlarına devam ediyorlar.
Kendimi boşluğa bıraksam, şehrin üzerinde uçsam diye baştan çıkarıcı bi düşünce geçti aklımdan. Özgür olmanın son şartı bu olabilirdi, yaşam denilen esaretin zincirlerini kırmak gerekliydi belki de...