"Dede Korkut"da bir tabir var: böğür, böğür. Ben, işte böğür böğür ağlamak istiyorum.
Nereye gideyim?
Benim yerim neresidir?
Kimlere doğru varayım?
Beni kimler anlar? Kimler derdime deva bulur? Beni bu illetten, beni bu gurbetten kim kurtarabilir? Hangi kardeş? Hangi hemşire? Hangi can yoldaşı? Hey, ana toprak ne kadar merhametsiz, ne kadar katısın? Benim ıstırabıma ne kadar yabancısın?