Bekir Demirtaş
@Nostaljik45
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben kimsesiz seyyahı meçhuller caddesinin;
Ben, yankısından kaçan çocuk, kendi sesinin.
Ben, sırtında taşıyan işlenmedik günahı;
Allah’ın körebesi, cinlerin padişahı.
Ben, usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların;
Ben, tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların.
Ben, kutup yelkenlisi, buz tutmuş kayalarda;
Öksüzün altın bahtı, yıldızdan mahyalarda.
Ben, başı ağır gelmiş, boşlukta düşen fikir;
Benliğin dolabında, kör ve çilekeş beygir.
Ben, Allah diyenlerin boyunlarında ben vebal;
Ben, bugünküne mazi, yarınkine istikbal.
Ben, ben, ben; haritada deniz görmüş, boğulmuş;
Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş.
Hep ben, ayna ve hayal; hep ben, pervane ve mum;
Ölü ve Münker- Nekir; başdönmesi, uçurum...
Düşüncelerimi okumuş gibi,masanın öteki ucundan,kadehini bana doğru kaldırdı.
“Aşka!”
Oda biraz sarhoştu. Durumdan yararlanmak istedim.
“Bazı aşkların çocukluk olduğunu anlayacak bilgelikte olanlara!”
“Bilge kişi, sevdiği için bilgedir,” diye cevapladı beni.” Ahmak olana gelince , aşka akıl erdirdiğini ileri sürdüğü için ahmaktır.”
