O’na hiç kavuşmadan kendi yangınımdan kül olup tükeneceğimi biliyorum. Tülsü öyle iyi, öyle iyi ki… Neden iyi? Yanılıp da kendilerini Tülsü sanarak birlikte olduğum öteki kadınlar gibi benimle kavga etmedi, kavga fırsatları yaratmadı, benimle ilişkilerinde çıkarcılık gütmedi,ne versem daha da oburlaşan bir gözü doymaz değildi, seni seviyorum diye ne beni ne kendini kandırdı, hiç ikiyüzlülük etmedi, hiçbir gizli hesabı olmadı. Çünkü bütün bunların olabilmesi için paylaşacağımız zamanımız olmadı ki… Tülsü benim için hep üçüncü boyutsuz anlık yaşam olarak kalıyor. Bir şimşek parıltısı süresince yaşayabiliyorum onu. Bu yüzden onu seviyorum, hep seveceğim Tülsü’yü sevmekten başka işim yok, olmayacak da..