Geçenlerde cep telefonuma bir mesaj düştü
Pek beğendim. Dosya kâğıdıa el yazısıyla
madde madde yazıp salonun girişine astım:
︎ Ïnsanlar istiyor diye "evet" demek zorunda
değilim.
︎ Başkalarına öncelik tanımak zorunda
değilim.
︎ Her fikri kabullenmek zorunda değilim
︎ İnsanların onayma ihtiyacım yok.
︎ Bana iyi gelmeyen insanlara katlanmak
zorunda değilim
︎ Ben akıllı ve bilinçli bir canlıyım
ve bütün bu dediklerimi yapacak güce
sahibim.
Sözün özü, yaşadığım bunca olumsuzluklara
rağmen, dimdik ayaktayım ve çok ama çok
güçlü hissediyorum kendimi..
Sesimiz bir nevi parmak izlerimiz gibidir.
Yani sadece bize özgü.
Taklit edilse de asla aynısı olmaz.
Çünkü sesin oluşumunda ses
tellerinin, boğaz yapısının, dil, diş yapısının ve
hatta burun boșluklarının bile çok büyük etkisi
vardır.
Bu yüzden sesimiz bir nevi biyometrik
imzalarımızdan biridir.
Bir akşam yemeğinde arkadaşlarla sohbet
ederken konu yine benim her haltı bildiğime
geldi. İçlerinden en fesat olanı sazı eline alıp
başladı verip veriştirmeye;
-Sen de her boku biliyorsun!. Bir şeyi de
bilme be kardeşim. Sıkıldım valla senin
bu Google hallerinden
-Allah Allah, ne alakası var oğlum? Her
şeyi bildiğim falan yok. Keşke bilsem.
Asil sen hiçbir şeyi bilmiyorsun. Senin
gibi cahil olsam daha mı iyi? Dünyadan
haberin yok. Azicık oku, bir şeyler izle
ya da gez, ne bileyim bulmaca çöz.
Ufkun açılsın biraz
-Hadi lan oradan, bulmacaymIş!
Bulaşma bana. Seninle tartışamam
ben. Bundan sonra "cahillik hakkı"mı
kullanıyorum..
Bu diyalog gerçekten yaşandı. Şimdi
benimle tartışmaktan kaçınan arkadaşım bu
satırları okuduğunda muhtemelen o akşam
yemeğini hatırlayıp gülümseyecektir. Bu sıkıcı
ve yorucu hayatta hep gülümsemesi dileğiyle..
Benim en iyi versiyonum nasıl olurdu?
Bu sorunun cevabını ararken hangi yola baş koyman gerektiğini belirle.
Yeni bir eğitim mi?
Daha sağlıklı beslenme planı mı?
Spor yapmaya başlamak mi?
Günlük bir rutine 40 sayfa kitap okumayı eklemek mi?
Hayatındaki bir kişiden uzaklaşmak mı ya da bulunduğun yerden taşınmak mı?
Sen bilirsin ne yapman gerektiğini.
Belki içinden denemiştim ama yapamadım olmadı diyorsun, kendimden biliyorum, olabilir.
Ama kendini lütfen kötü hissetme, pes etme.
Bu noktada belki bir olaydan bir kişiden bir düşünceden özgürleşmen gerekiyor.
Kendine iyi davranmana , karar alıp bu kararları uygulamaya engel olan ne?
Soru bu, seni durduran şey ne?
Eğer daha önce denedin olmadı yada denemeye dahi gücün yoksa belki içinde kendini yetersiz ve başarısız bulduğun bir yanın var.
O yan senden değer görmeyi bekliyor olabilir.
İtiraf et belkide kendine olan öfken seni engelliyor.
Peki öfkeni nerede bıraktın.
Sana kim zarar verdi.
Lütfen bu sorulara dürüstçe cevap ver.
Git o yarayı bul ve iyileştir.
Özgürleşme denen şey böyle başlıyor güven bana.
Bugun bir karar ver ve harekete geç.
Nasıl mi?
Umursamadığını söylediğin beni etkilemez dediği yerlere git.
Unuttum bile dediği kahkahayı bastığın anlara dön.
"-O mu onu mu ciddiye alıcam" dediği olayları tekrar düşün.
Kendine itiraf et..
Olayları duyguları hislerini bir arkadaşına anlatır gibi anlat.
Sadede sen duyacaksın kimse seni yargılamayacak.
Yeterki sen kendini yargılama ve kandırma.