Gerçek ölmeliyse vakit yoktur karar vermeye
Vakit yoktur kaybetmeye ya da elveda demeye
Vakit yoktur oradaki kurban için hazırlanmaya,
Vakit yoktur ne acı çekmeye ne de göz kırpmaya
Ve, vakit yoktur düşünmeye
Yaptıklarımın, yapacaklarımın, yapmayı düşündüklerimin, yapmaktan vazgeçtiklerimin, önce yapmaktan vazgeçip sonra dayanamayıp yaptıklarımın ve tabii ki yapamadıklarımın mesuliyetini kabul ediyorum. Ama yirmi yıl geriye gidersek bana bunlardan birini bile kabul ettiremezdiniz. Belki annemin acıklı bir sesle kulağımda çınlayan nasihatlerine dayanamayıp sadece yaptıklarımın sorumluluğunu biraz olsun üstlenebilirdim, hepsi o kadar.