Nur
@Nur0708
O kadar güzel bir kitap ki... Kitapların altını çizmek için yeni bir fosforlu kalem almıştım; ilk olarak bu kitapta kullanmaya başladım ve şu an kalem bitti. Kitabın neredeyse yarısının altını çizdim. Bazen sanki seanstaymışım da Beyhan Bey direkt benimle konuşuyormuş gibi hissettim. Kendimden de birçok şey buldum. Son sayfalara doğru duygulandım. Dönem dönem, altını çizdiğim satırlara kesinlikle tekrar bakacağım.
Kişisel gelişim kitaplarını sevmezdim ama doğru kitaba denk gelince aslında onlara ne kadar da ihtiyacınız olduğunu anlıyorsunuz. Okumadıysanız bence bir şans verin. Bu tarz kitaplar kendinizi fark etmenizi sağlıyor; hayat yolunda hangi yönlerin daha iyi olabileceğine dair tavsiyeler veriyor. Farkında olmadan gittiğiniz yanlış yolları, hatta tekrar tekrar denediğiniz bazı yolların hatalı olduğunu anlatmaya çalışıyor. Bilen, yaşayan ve deneyimleyen insanlardan tavsiye almak da denebilir buna. Bu tarz kitaplar, "daha çok üzülme ve nasıl yaşanır öğren" ifadesini anlamanız için bir el kitabı gibi.
Reklam
İskender Pala’nın okuduğum ilk kitabı ve kesinlikle daha fazla okunması gerektiğini düşündüğüm, çok etkileyici bir eser. Kitabı okurken aşkı ve hasreti adeta iliklerinize kadar hissediyorsunuz; aşıkla birlikte üzülüp onunla birlikte özlüyor, hatta ağlıyorsunuz. Öyle bir anlatımı var ki, hangi karaktere daha fazla üzülüp hangisine daha çok acıyacağınıza karar veremiyorsunuz. Aşk ile deli divane olanların anlatıldığı bu öykü, aynı zamanda tarihle ilgili bazı bilgiler de öğrenmenizi sağlıyor. Edebi değerinin çok yüksek olduğunu düşündüğüm bu eseri okurken, eğer duygusal bir insansanız büyük ihtimalle ağlayabilirsiniz. Karakterlerin hepsinin aşkına ayrı ayrı hayran kaldım, yazarın kalemi gerçekten enfes.
Çok güzel bir kitap eğer kitabın sonuna doğru küçük bir bölümde yahudi güzellemesi yapılmasaydı en sevdiğim kitaplardan biri oldu diyebilirdim. Sıkıcı değil, akıcı, merak uyandırıcı ve sıcak bir hikaye. Zencilerin gerçekten ne kadar zor şartlar altında yaşadığını anlamanızı sağlıyor bir yerde kendinizi onlarla empati yaparken buluyorsunuz. Kitabın ana konusu bir zenciyi savunmak gibi lanse edilse de bence öyle değil ben üç tatlı küçük çocuk ve öcü radley'in hikayesinin daha yoğunlukta olduğunu düşünüyorum kitapta zaten onlarla başlayıp onlarla bitiyor. Haksızlığa uğrayan zencinin duruşması gerçekten heyecanlı ve harika işlense de bu kitabın tamamı değil çocukların yaşadığı bir olay gibi bir kısmı oluşturduğunu düşünüyorum. Onun dışında gerçekten keyifle okudum ve çok başaralı bir kitap olduğu da söyleyenebilir ki zaten ödüllü bir kitaptır.
cahillik mutluluk mudur?
Aptallık gerçekten mutluluk mudur? Belki de sahiden öyledir...
Martin, gemilerde çalışan iri yarı bir gençtir. Kültür ve sanat hakkında pek bir şey bilmez. Hatta öyle ki konuşması bile burjuva sınıfını rahatsız edecek türdendir. Fakir, cahil ama mutlu bir gencin hayatı, bir gün yemeğe davet edildiği zengin ve çok saygın insanlar olduğunu düşündüğü bir evde Ruth isimli kızı görmesiyle değişir.
Beyaz tenli, narin yapılı bu kız Martin’e göre adeta melekleri temsil eder; yeryüzündeki güzelliğin ve masumiyetin bir yansıması gibidir. Ona kör kütük âşık olduğunu sanır. O günden sonra içinde, Ruth’a layık olmak için çok büyük bir istek duyar.
Martin geceleri 4–5 saat uykuya razı olarak durmadan okumaya başlar. O kadar çok okur ve öğrenir ki kısa sürede yetişmeye çalıştığı soylu sınıfını geri dönüşü olmayacak şekilde geçip gider. Ama parası olmadığı için hâlâ kimse ona saygı duymaz.
O ise bir zamanlar saygın olduğunu düşündüğü insanların aslında sadece birlikte hareket eden, basmakalıp davranan bir aptallar sürüsü olduğunu çoktan anlamıştır.
Yine de açlık ve perişanlık içinde kitaplar yazıp bunları dergilere göndermekten vazgeçmez. Fakat bir gün talihsiz bir yanlış haber yüzünden Ruth onu terk eder. Tam da bu noktada Martin önemli bir şey fark eder: Aslında Ruth’a hiç âşık olmamıştır. Ruth, onun zihnindeki ideallerin bir yansımasıdır. Bir zamanlar ulaşmaya çalıştığı, hayranlık duyduğu fakat artık tahammül bile edemediği burjuva sınıfının bir temsilidir sadece. Artık iç yüzünü gördüğü ve nefret ettiği bu hayata onu bağlayan hiçbir şey kalmamıştır.
Bu olaydan sonra kitapları bir mucize eseri satılır ve büyük bir servet kazanır. Hatta herkes ona saygı duymaya başlar, Ruth bile geri döner. Ama artık bunların hiçbir önemi yoktur. Çünkü o, ulaşmaya çalıştığı insanları çoktan geçmiş
Puan vermedi
"Bir solukta okudum, aktı gitti resmen.
Kitapta; hata yapan, kibriyle kendisini bu hatanın bataklığına daha da çok çeken ve en sonunda dibe batan bir kadın gördüm. Onun inatçı ve aptalca kibri o acınası durumda ne kadar saçmaysa; neredeyse hiç tanımadığı o kadına karşı kendisini bağlı ve görevli zanneden, bunun için de yıllarını, emeğini ve hayatını feda eden doktorun sonu da bana göre o kadar saçmaydı.
Lakin konumuz da aslında tam olarak bu değil mi? Yazarın da anlatmak istediği ve muazzam bir akıcılıkla anlatmayı başardığı şey de bu olamaz mı? Ne kadar saçma gözükse de aslında farkında olmadan biz de hayatımızda daha küçük şeylere böyle büyük ve gereksiz anlamlar yüklemiyor muyuz?"
Reklam