"Güven ve huzur ortamı yok olduğunda yeni otorite Korku olacak."
Daha ne kadar fazlasına, şiddetlisine, korkuncuna dayanabiliriz acının. İnsanların birbirini kestiği, sokak ortasında adamların akıl almaz bir soğukkanlılıkla kadınları doğradığı, eskiden karşımıza olsa olsa mahallenin delisi çıkacak diye tedirgin geçtiğimiz o karanlık sokaklarda şimdi kanla beslenen canilerin cirit attığı bir dünyaya daha ne kadar dayanabiliriz. Sevgilisini balta ile kesen ruhsuz katillerin evrenine dönüşen, cinayetlerin arasına reklam alınan bir dünyada yaşamayı ne kadar sindireceğiz içimize. Bütün bu olup bitenlerin normalleşmesinin bizi neye dönüştürdüğünü daha ne kadar görmezden geleceğiz. Bunlar soru değil. Bunlar korkunç birere yanıt aslında. Polisiye edebiyatın taze kanlarından Cenk Çalışır, dördüncü kitabı olan Kan Yağmuru’nda sanmayın ki bir hikaye anlatıyor. Bu kitap tam olarak okuru olaya dahil eden, okuru şahit yazan, okuru kanla ıslanmış zifiri bir sokakta köşeye sıkıştıran bir gerçeğin anlatısı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Oidipus hikayesi yüzyıllardır anlatılan bir efsanedir. Hikayenin ilk çizgilerini Odysseia’da görürüz. Çok eski zamanlardan beri hafızalarda yer eden efsanenin farklı anlatımları vardır. Sophokles’in versiyonunda suçu kabullenme ve bilmeden yapılmış olsa da bunun gereği cezayı üstlenme vardır. Yaşanan utanç başka bir sonuca izin vermez. Ancak Homeros Odysseia’da, belki de suçun bilmeden işlenmesi nedeniyle Oidipus’un gözlerini kör etmesinden söz etmez. Ayrıca Homeros’un versiyonunda Oidipus acılar içinde de olsa krallığı yönetmeye devam eder. Ama burada da Iokaste intihar ederek Hades’in yolunu tutar. Her iki versiyonda da anne kendisini öldürür. Homeros’ta anne Iokaste’nin ölümü baba katlinden daha merkezî bir konumdayken, Sophokles’te bir yönüyle daha ataerkil bir bakış açısı hâkimdir.
Moliére, son eseri olan Hastalık Hastası'nda döneminin tıp eğitimini ve doktarlarını eleştirir. Özellikle tiyatro severlerin keyifle okuyacağı komedi-bale türünde bir eserdir.
Eserde Moliére'in öngördüğü bir kısım gerçekleşmiştir:
Hastalık Hastası olan Argan, tıpla dalga geçen komedya yazarı için (Moliére), hastalandığında hiçbir doktorun yardım etmemesi ve ölüme terk edilmesi gerektiğini söyler. Gerçekten de Moliere hastalandığında doktorlar ona yardım etmeyi kabul etmezler ve ölüme terk edilir. Hatta hekimler, tıp eğitimiyle ve doktorlarla alay ettiği için Tanrı'nın Moliére'i cezalandırdığını düşünür.
