Beyin diyor ki; bir şey anladın, bir şey farkettin hayatında, kal orada demlen. Üzüntü mü anladın, üzül, onu yaşa! Utanç mı anladın, utan, diyor. Hemen çıkıp çözmeye çalışma, diyor aslında. Biz galiba orada biraz aceleci davranıyoruz.
"Kanun şöyle, aklında tut: Bir insan, beşiginden mezarına kadar asla, ilk ve en önemli amacı, kendi iç huzuru ve ruhsal rahatlığı olmayan tek bir şey bile yapmaz."
Nedense, hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz.