Şiirce

Annem sen gittin, üşümeyi öğrendim. -bir insanın içindeki mevsim dışarıdan bağımsızmış.- . -bir çocuğun kışı annesinin ölümüyle başlarmış ve hiçbir güneş o boşluğu ısıtamazmış.- . Annem ellerin artık yok…! . -Ben en çok annemin ellerini özledim, çünkü dünya soğuk.-
Sayfa 319
Şiir
Şiirce
Tüm anneler melektir🧚‍♀️🧚🏻🧚‍♀️🧚🏻‍♂️
Reklam
Sevdana Tutuldum, Sevdana Tutundum
Dalgaları şaha kalkmış denize benzer yüreğimdeki şu heyecan, seni görünce. Sanki güneş, saçları bukleli gözleri kavuniçi sarışın bir serçe. Kirpiklerin yaz yağmuru, yüzün binbir çiçekli bahçe. Saysız yıldız parlar gözbebeklerinde gece, Tüm ışıkları yanar içimdeki pembe panjurlu evler şehrinin, sen gülünce.
Şiir
Şiirce
Yürekten katılıyorum.💕
Annem…! Sanırsın Sabah Güneşi
Bir kadın gördüm balkonundaki çamaşır ipine güneş seriyordu. . Bir çocuk gördüm yuvası talan edilmiş bir serçeyi seviyordu. . Bir köylü gördüm toprağa dua eder gibi tohum atıyordu. . Bir yoksul gördüm mesut mutluydu haline şükrederek yaşıyordu. . Bir ihtiyar gördüm alnında bütün sonbaharları taşıyordu. Ve ben anladım ki: kalbinde koca bir evren saklı -insan, küçük bir evren. evren, büyük bir insan.- Bir taş gördüm; bin yıldır hiç konuşmadan duruyordu. amma velakin hayatın tüm hikâyelerini biliyordu. .
Şiir
Şiirce
Keşke insanlar çiçek gibi olsa...🌺🌺🌺