Hayır, kendimi kandırmıyorum ! Siyah gözlerinde , bana ve yazgıma olan gerçek bir ilginin varlığını okuyorum. Duyumsuyorum ki _ bu konuda yüreğime güvenebilirim-, o beni, cennete bedel bu sözcükleri kullanabilir miyim, söyleyebilir miyim onları? - o beni seviyor.
Beni seviyor!_ beni sevmeye başladığından beri kendi gözümde nasıl da değer kazandım. Sana bunu söyleyebilirim - çünkü ne demek istediğimi anlayabilirsin -, nasıl da kendime tapıyorum beni sevdiği için!
Bize düşen , düştüğümüz yerde beklemek oldu hep. Bekleyecektik ve beklenenler asla gelmeyecekti. Gelecek dedikleri şey, olmayanlar, gelmeyenler ve kaybedilenler üzerine inşa edilecekti. Soğuk, karanlık, yalnız ve tedirgin koridorlarin çatlak duvarlarına asılmış birer gölgeydik bu hayatta. Bir fotoğraf kadrajinin dışında bırakılmış sevimsiz bir detay , devam zorunluluğu olmayan sıkıcı bir derstik.