E
@Nurelan
Bütün masalların mutlu sonla biteceğine inandırıldık. Mutsuz sonlara duyduğumuz öfke yüzünden.
127 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Aynı düşündüğüm bir kare, yaşama dair…Alıntı
“Ne istiyorsun sen? Kusursuzluk mu?”
“Ya da hiçbir şey. Bu yüzden de, ‘hiçbir şey’i seçiyorum.”
“Mantığa uymuyor ama.”
“İnsanoğlunun kendine sahip olma izni verebileceği tek arzuyu alıyorum, o kadar. Özgürlük, Alvah, özgürlük.”
“Sen ona özgürlük mü diyorsun?”
“Hiçbir şey istememek. Hiçbir şey beklememek. Hiçbir şeye bağımlı olmamak.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nasıl böyle kayıtsız kalabiliyorlardı? Önündeki kağıda baktı. Yeteneksizlik ve beceriksizlik niçin söz geçirebiliyordu her şeye? Bunu mümkün kılan neydi? Hiç anlayamadığı şey buydu işte.
Sen işine aşıksın. Tanrı yardımcım olsun, seviyorsun, seviyorsun yaptığın şeyi! İşte bu senin üzerinde bir lanet. Alnındaki o damgayı herkes görebiliyor. Sokaktaki o insanlara hiç bakıyor musun? Korkmuyor musun onlardan? Onları oluşturan madde, işini seven insana duydukları nefretten ibaret.