E

E
Bütün masalların mutlu sonla biteceğine inandırıldık. Mutsuz sonlara duyduğumuz öfke yüzünden.
Ahlak evrensel değil midir?
“İki türlü ahlak vardır,” diye atıldı Rodolphe. “Küçüğü, uyulanı, insanlarınki, durmadan değişeni, yaygaralar koparanı, şu gördüğümüz budalalar topluluğu gibi yerde, aşağıda çabalar, tepinir durur. Ama öteki, ölümsüz olanı, her yanda ve yukarıdadır, bizi çevreleyen görünüm, bizi aydınlatan mavi gök gibi.”
Sayfa 176 - Can klasik
Alıntı
Reklam
“Ama birazda toplumun düşüncesine uymak, ahlaka boyun eğmek gerek,” dedi Emma.
Sayfa 176 - Can klasik
Alıntı
Sakın inanma Emma…
Bir kimseye, yaşamınızın sırlarını dökmek, ona her şeyi vermek, onun için her şeyi feda etmek gereksinimini duyarsınız! İçinizdekileri anlatmazsınız birbirinize, anlatmadan seziverirsiniz. Düşlerde görüşmüşsünüzdür. (Emma’ya bakıyordu.) Kısacası şuracıktadır, o kadar aranmış olan hazine şuracıkta, önünüzdedir; parlar , kıvılcımlar saçar. Gene de kuşku duyar insan, inanmaktan çekinir; gözleri kamaşıp kalır, karanlıklardan ışığa çıkar gibi…”
Sayfa 175 - Can klasik
Alıntı
Siz artık anlamış bulunuyorsunuz ki, siyasal fırtınalar kötü havalardan daha tehlikelidir…
Sayfa 175 - Can klasik
Alıntı
“Bir türlü durulmak bilmeyen ruhlar vardır, bilmez misiniz? Birbiri ardından düş ve eylem isterler, en arı tutkular…
Sayfa 174 - Can klasik
Alıntı