E

E
Bütün masalların mutlu sonla biteceğine inandırıldık. Mutsuz sonlara duyduğumuz öfke yüzünden.
Başkalarının zamanımızı almalarına niçin göz yummalı?
Sayfa 167 - Can klasik
Alıntı
Reklam
Kafa dağıtmak için okuduğum romanın mutsuzluğunda mutsuzum
Tostes’taki kötü günler yeniden başladı o zaman. Şimdi daha mutsuz buluyordu kendini, çünkü acıyı deneyimleriyle tanıyor, tükenmeyeceğini biliyordu.
Sayfa 154 - Can klasik
Alıntı
Gitmişti işte, yaşamının biricik güzelliği, gerçek olabilecek biricik mutluluk umudu gitmişti! Nasıl olmuştu da elinin altında hazır dururken yakalamamıştı bu mutluluğu?
Sayfa 153 - Can klasik
Alıntı
Bir daha geri dönmeyecek olanın ardından görülen düştü bu…
Sayfa 152 - Can klasik
Alıntı
Sinir yapımız daha güçlü olmasın?
…Yalnız bugün öğleden sonra, karım biraz üzgündü. Bilirsiniz, kadınlar, en ufak şeyle bile altüst oluverirler! Hele benimki! Onların sinir yapısı bizimkinden çok daha zayıf olduğuna göre, buna kızmakta haksızlık olur.”
Sayfa 150 - Can klasik
Alıntı
Reklam