Nurevşan
@Nurevsan1
110 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Duyguları göz kapaklarının altında toplanıyor, endişe göğsünü yumrukluyor.
“Çok düşünme” dedi Levent, “uzatırsan o vakit kaygılanır, vazgeçersin. Kaygıya mahal vermeden çık yola. İyi şeyler birdenbire olur.”
Ulaş’ın onunla ilk tanıştığımız andan beri bana hissettirdiği, tam o anda içimde ışık ışık parlayan bir şey vardı, benim için yeni bir şeydi bu. Görülmek. Ulaş benimleyken her an beni izliyor, beni duyuyor, bütün dikkatini bana veriyordu, kendisini bütün varlığıyla birlikte yan yana durduğumuz ana dahil etmeyi başarıyordu. Herkesin önünden geçip gittiği bir şeye durup yakından bakar gibi bakiyordu bana. Beni tanımak, bilmek istiyordu. Bu kadar göz önünde olmaya, biri tarafından varlığımın bütün yönleriyle bu kadar net kabul görmesine, bu kadar kapsanmaya alışık değildim. Ama o, bütün bunları o kadar beklentisiz, o kadar şefkatli ve müdahalesiz bir yerden yapıyordu ki, bu sonsuz mühimseme, bu cömert kucaklayış karşısında kendimi saklayamıyordum. Bir kedi gibi, sırtüstü yatıp ona karnımı açıyor, beni sevmesine izin veriyordum. Korkmuyordum bundan, utanmıyordum da. "Beni boş ver" diyemiyordum
Bunu pek beceremediğim gibi galiba becermeyi de o kadar istemiyordum.