Biz Ruslar hep böyleyiz. Belki de iyi bir özelliğimizdir bu kendi kusurlarını görebilme yeteneği, ama biz aşırıya kaçıyoruz, her zaman dilimizin ucunda hazır bekleyen alaycılığımızla kendimizi avutuyoruz.
Kendime en çok ben kıyardım oysa. Herkese su olur,kendi yarama tuz basardım. Derinlere ulaşıp kalbime vuran hissin ne olduğunu biliyordum.Ama bu denli derinini hissedişim ilkti. Düşmüştü Ahuzar zırhım.Yine Ahu’ydum.