Nur
@Nurlovegood
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitapla aşk nefret ilişkisi yaşadım. Bilinç akışı tekniğiyle yazılmış okuduğum ilk kitap yanılmıyorsam. Ben kitap okurken bazen çok opsesifleşebiliyorum. Dalıp gitmeyi sevmiyorum hangi konu nerden bağlanmıştı takip etmeyi çok seviyorum bu yüzden de çok fazla geri dönüp nerden bu konuya geldik ya diye baktım. Cevap hiç bi yerden. Sevgili yazarın birden aklına gelmiş.Yani bence kitap tam bir duygu, düşünce çorbası. Bu yönüyle pek barışamadık. Diğer yandan konusu baya ilginçti.
Spoiler!!!!!!!!!
Hukuk okuyan bir öğrencinin bir tiyatro oyuncuna babasının parasını yedirmesini konu alıyor. Türkiyede olsa gündüz kuşağında sahte gelin olarak işlenirdi kesin shahhahhaa Hukuk öğrencimizde tam bir iki yüzlüydü ama. Başlarda evet acıdım sarsıp kendine gel demek istedim. Ama sonra hakediyosun be senin de aklın fikrin nerelerde, ayıp ayıp müstahak sana dedim. Sonuç olarak bence bilinç akışıyla tanışmak için baya mantıklı bir kitap olabilir kolay bir konusu var çünkü. Okumak isteyenlere keyifli okumalar...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Spoilerli bir inceleme olacak. Zira biraz sinirliyim.
Öncelikle adından anlaşıldığı üzere kitabın konusu bir zaman yolculuğu. Ana karakterimiz yaptığı bir zaman makinesiyle milyonlu yıllara bir yolculuk gerçekleştiriyor fakat kitapta olayı anlatan kişi yakından tanık olmuş bir arkadaşı. Sevmedim ilk şey çeviri. Nefret ettim çeviriden. Kitap bi türlü akmadı. Cümleler çok saçma sapan çevrilmişti. Okumak istersen ithaki yayınlarının çevrisine bir göz atmanızı tavsiye ederim. Zaten o yayınla bu yayın arası 50 sayfa fark var. Onu da anlamış değilim!!!!
İkinci olarak karakterimizin yolculuk yaptığı gezegende adım attığı andan itibaren tür ırkçılığı yaptığını görüyoruz. O zamanda insan ırkı 2 farklı gruba ayrılıyor. Karakterimiz bir ırkı yüceltirken diğer ırkı iğrenç olarak yaftalıyor. Bunun üstüne iğrenç dediği ırktan kurtulmak için orman yangını çıkartıp içinde sevdiği bir insan da olmakla birlikte bir sürü kişinin ölümüne neden oluyor.
Sonrada kendi zamanına geri dönüp yemek masasında arkadaşlarına anlatıyor. Duyarsızlık manifestosu resmen.
Çok ilginç bir konu olmasına rağmen beni mutlu etmedi.
Bu kitapla ilgili ne düşünmem gerektiğini çok bilmiyorum aslında. Öncelikle konusundan bahsedeyim biraz. Tara Westover isimli bir kadının mormon ve yobaz bir ailede doğup sonrasında Cambrige'e uzanan hikayesini okuyoruz. Böyle söyleyince baya ilham verici geliyor kulağa zaten bende o yüzden okudum.
Ama kitabı düşündüğüm kadar çok sevemedim. İlk başladığım zaman atlamaları çok rahatsız etti diline alışamadım bir süre. Sonra diline alışmaya başladım bu sefer tutarsızlıklar çok yordu beni.
Spoilerr
Örnek vericek olursam kitabın bir yerinde Tara bir erkekle konuştu diye büyük bir şiddete maruz kalıyor. Sonraki bölümlerdeyse erkek arkadaşıyla çok rahat görüşebiliyor eve yemeğe gelebiliyor.
Bir başka örnekte lise bitirme sınavının konusu geçti diye evden atılmak isteniyor. Sonrasında bu sanki sorun değilmiş gibi davranılıyor.
Daha bir sürü böyle örnek sayılabilir.
Bir diğer sorunda kitapda sürekli anılar yaşayan kişiler tarafından farklı hatırlanıyor. Ufak ayrıntılar da değil üstelik. Bu da rahatsız ediciydi. Kitapta bir sürü kişide psikolojik rahatsızlık olduğu bariz bi şekilde anlatılmıştı. Buna yazarda mı dahil diye sormadan edemedim kendime.
Son olarakta travma tetikleyebileceğini düşündüğüm bazı şiddet bölümleri mevcut. Böyle durumlara hassasanız okumanızı tavsiye etmem.
Okuycak olanlara keyifli okumalar
Ahmet Ümitten okuduğum bu dördüncü roman. Ama kalbimde ilk sıraya yerleşmeyi başardı. Ahmet Ümit bu romanında bence aslında iki roman birden yazmış. Şöyleki her bölümün başında yunan mitolojisiyle ilgili masalsı bi anlatım var. Sonrasında ise polisiyenin genel akışı devam ediyor. Bu yöntemi İstanbul Hatırası ve Patasana'da da kullanmıştı. Bir yöntem mi bir adı var mı bilmiyorum ama çok başarılı yaptığı kesin.
Kitabın konusundan bahsedicek olursak, kitap Almanya'da gerçekleşen bir dizi cinayette mitolojik öğelerin kullanılmasını içeriyor. Her zaman yunan mitolojisiyle ilgili biraz olsun bilgim olsun istemiştim. Ama hiç bi zaman vakit ayırmamıştım. Bence tam bir mitoloji 101 kitabıydı aynı zamanda. Bunun dışında Almanya'ya götürülen Zeus Altarını merkez alıyordu. Ki bu her zaman efsaneleşmiş Altarı(sunağı) kaçırdılar efsanesine de cevap vermesi çok güzeldi.
Tüm bunlarla birlikte çok güzel akan, yormayan bi kitaptı. Ben katili asla tahmin edemedim. Ki Ahmet Ümit'te asla tahmin edemiyorum zaten. İlgi alanınıza giren öğeler varsa mutlaka şans verin.
Keyifli okumalar
Yazardan okuduğum ilk kitaptı. Kitap ana karakterimiz Siddhartha'nın kendini bulma yolculuğunu anlatıyor. Aynı zamanda gerçek bir yolculuğa da çıkan Siddhartha bana bu yönüyle Simyacıyı hatırlattı.
Spoiler!!!
Siddhartha kitabın başında ailesiyle yaşayan bir Brahmanken kendini ve özünü sorgulamaya başlıyor ve özünü bulmak için yola çıkıyor. Çilecilerin yanına gidiyor.
Çilecilerden bahsetmem gerekirse çileciler dünyevi bütün ihtiyaçlardan kendini soyutlamış. Çok az bir yiyecek dilenerek yaşayan bir topluluk. Hatta Osmanlı döneminde böyle yaşayan dervişler bulunmaktaymış. Fakat sonrasında topluma uyum sağlamadıkları düşünülerek böyle yaşamaları yasaklanmış.
Siddhartha' ya geri dönersek ana karakterimiz burdan Buddha'nın yanına varıyor. Buddha ile karşılaşması ve diyalogları çok güzeldi.
Bu dönemde farklı farkındalıklar yaşıyor ve burdan da sonra dünyevi zevklerin peşine düşüyor. Sonunda aradığı şeyin bu da olmadığını farkeden Siddhartha, ne çileciler gibi ne de zengin ve gösterişli bi hayatın onun aradığı şey olmadığını farkediyor ve mütevazi bi hayat yaşamaya başlıyor. Bu süreçler boyunca zaman kavramı, kolektif bilinç ve daha bi sürü şey üzerine farklı fikirler dile getiriliyor. Bu yolculuk boyunca zaman zaman amacından şaşsada özünü arayan Siddhartha aynı şekilde kendini arayan arkadaşına bahsederken o kadar çok aramışsınki bulmaya vaktin olmamış diyor. Galiba en sevdiğim kısmı buraydı kitabın.
Umarım aradığımız şeylere kendimizi çok kaptırıp bulmayı unutmayız.
Keyifli okumalar...
