Yaşamın belirsizlikleri acı verir bize;
ama, bunları, yaşamın daha hala belirlenebilecek
—hem de, bizim belirleyebileceğimiz— yanları
olarak görüp, bunlardan mutlu bile olabiliriz.
Biz—nasıl da aldatırız kendimizi:
tam da bir 'biz' aldatmacasıyla—sanki,
bilinçliymişiz, bilinçleniyormuşuz gibi;
'yüce' bir 'düşünsel derinlik' olarak anlaşılacak
—öyle anlaşılsın diye yazdığımız —çiziktirdiğimiz—
bir takım tümcelerle...
Biz —ve bilinç! : nerede!? —