Nurseda
@Nurseda_o
İnstagram: Nurseda.o
Tüm sürü için istediği, tüm sürüye mal etmeyi arzuladığı her şeyi ne yazık ki yalnızca kendisi için elde edebilmişti. Uçmayı öğrenmişti ve bunun için ödediği bedel onu hiç üzmüyordu. Martı Jonathan bezginliğin korkunun ve öfkenin bir martının ömrünü kısalttığını, bunları zihninden uzaklaştırdığında ise hoş ve uzun bir yaşam sürebileceğini de fark etmişti.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu suçlamanın anlamı, martı toplumundan dışlanmak ve Sarp Kayalıklar'da yalnız başına yaşamaya sürgün edilmekti.
Önünde uzanan gelecekten umutluydu Jonathan.
Karaya indiğinde, Martı Konseyi'nin toplandığını gördü.
Anlaşılan bir süredir toplantıdaydılar ve onu bekliyorlardı.
—"Martı Jonathan Livingston! Ortaya çık!" Başkan bu sözleri, önemli bir toplantının ciddiyeti içinde söylemişti. Ortaya çıkmak ve herkesin karşısına geçmek büyük bir onur ya da onursuzluk kaynağıydı. Onurlandırılmak için ortaya çağrılmak, martılar arasında en önemli kişi olmaya, lider olmaya işaretti. "Bu sabah martılar 'başarımı' mutlak görmüş olmalılar," diye düşündü. "Fakat onurlandırılmak istemiyorum ben. Lider olmayı arzulamıyorum. Ben sadece öğrenmek istediğim şeyleri onlarla paylaşmak, ufkumuzun hiç de dar olmadığını göstermek istiyorum.”
— Hem niçin avlanmıyorsun oğlum? Artık bir kemik bir tüy kaldın."
+ "Bir kemik bir tüy kalmak umurumda bile değil anne. Ben sadece havada ne yapıp ne yapamayacağımı öğren mek istiyorum, anlıyor musun, hepsi bu. Sadece öğren- mek istiyorum."
Böyle bir tuzağa nasıl düştük? Bazılarımız o kadar kötü bir disiplinle büyütüldük ki aynı disiplini çocuklarımıza uygulamaktan kaçındık. Ama biraz aşırıya kaçtık ve işte sonuç: çok az düzen, çok fazla kargaşa. Çocukların çoğu, aşırı disiplinsizlikten muzdarip.
