Çok kırılmış bir kadını anlatmaya nereden başlamalı ben de bilmiyorum.Bir kadının gitgide körleşmesini,karanlığa düşmesini,anılarının talan edilmesini,çocukluğundan bu yana içinde kurutulmuş çiçekler biriktirdiği hatıra defterinin paramparça edilmesini,uykusuzluğunun günbegün artmasını,uykusuzluğu arttıkça kafasında olmadık vehimler kurmaya başlamasını ,zaman içinde kendinden korkmasını.En çok kendinden korkmasını.
İshak eski Çağlar’dan kalmış paslı asma kilidi hiç anahtarı görmemiş demir bir çemberin içinde,orada unutulmuş azılı bir mahkum gibi sıkışıp kalmıştı ve bunu ailesine hissettirip onları da üzmemek için ne gerekirse yapıyordu