Ve şimdi söylüyorum işte. Sizden bana bir sevgi gerek, tam kalbimin ortasına üç kere üflediğiniz. Tam üç kere karnımın ortasına bıraktığınız o heyecandan gerekliydi. Ve bir kere de yok ettiniz her şeyi. Ah, unutur muyum sanıyordunuz? Tam bitti derken yeniden başlardık hani. O odalarda ağladığımız, nefret ettiğimiz günlerde kaybettiklerimize rağmen yeniden kucaklaşırdık her defasında. Sizden bana bir aşk gerekti oysa: Koşarak geldiğiniz yanıma, bırakmalara kıyamadığınız o sıkıcı boşluklara… Bir güzel söz bile yeterliydi bana. Seviyorum ile başlayan ve seninim ile biten. Geleceğe dair bir umut, bir ışık… Sizden tek beklentim buydu. Ancak sadece bir özlem yüklendi bana, tüm o güzel geçmişi, karanlık geleceğe sürükleyen.