Hiçbir gerçek, kendi senaryolarımız kadar yaratıcı olamazdı. Zihnimizde ürettiğimiz felaketler nadiren gerçekleşirdi, gerçekleştiğinde ise biz nadiren zihnimizde ürettiğimiz kadar endişe ve korku yaşardık. Gerçeğin bu kadar büyük bir becerisi yoktu.
“Sevmeyi ailesinde öğrenemeyen çocuklar sonraki yıllarda yolda düşe kalka ilerleyip ilişkilerde tökezleyerek, sevdiği halde bunu sunmayı beceremeyerek yaşarlar.”