Göz açıp kapayana dek kudretin imgesi, otomobilde dört genç gelip geçmişti yanımızdan - mahalleden çıkıp eğlenmenin doğru şekli buydu işte. Doğru olmayan bizimkiydi: yayan, çirkin giysili, garibandık.
Nesnelerin, insanların, apartmanların, sokakların içinde çekilmez bir şeyler vardı ve ancak her şeyi bir oyun gibi yeniden yarattığımızda kabullenilebilir bir hale geliyordu. Önemli olan bunu oynamayı bilmekti ve bunu sadece ben ve o, biz ikimiz biliyorduk.