Nâzım, dil kavrayışı ile bir dirimdir Türk şiirinde. Birdenbire. İnsanca hastalıklı ve insanca sağlam. Anlattığı kendisidir. Yukarıdan bakmaz, içinde olduğunu anlatır. Heybeye yaslanandır o, ımızganır, eleştirmez, gelecek günleri düşünür. Bu yüzden biraz vahşidir, yabandır, ödünsüzdür, bağışlamaz. Ve sanırım aslında onun rahatsız ediciliği -politika ve şiir alanında- daha çok buradan gelmektedir.
"Zamanın başlangıcında Doğa yasaları muhtemelen şimdikinden çok farklıydılar. Bu nedenle, Doğa yasalarının uzay-zaman boyunca hep aynı kaldığını değil, çağdan çağa sürekli bir değişim içinde olduğunu kabul etmeliyiz."