Şunu belirtmek gerekir, veba sevme gücünü ve hatta dostluk duygusunu herkesin elinden almıştı. Çünkü aşkın biraz olsun geleceğe gereksinimi vardır ve bizler için kısa anlardan başka bir şey yoktu artık.
Yaşadıkları şimdiki zamana karşı sabırsız, geçmişlerine düşman ve geleceği elinden alınmış olarak insan kaynaklı adaletin ya da nefretin, parmaklıklar arkasında yaşamaya mahkûm ettiği kişilere benziyorduk biz de.
Bana birisi, "İnsan ne ile yaşar?" diye sorsaydı cevabım şu olurdu:
"Ne ile yaşayacağını bilemem ama ne olmadan yaşayamayacağını söyleyebilirim: Umut!"
Benim değerlendirmem odur ki, hava kadar su kadar önemli şeyler için mi çabalamak yoksa acıdan başka bir şey vermeyen şeyler için mi çabalamak..
Kendini tanı diyor yazar, çok zor ama deneyeceğim..