Bir neyin dışa açılan pencereleri olan delikleri bir bir kapanırsa, artık o neyden ses çıkmaz olur. Ney, o ilahî musikinin kaynağı olmaktan çıkmış, alelâde bir değneğe, ya bir sopaya, çöpe dönmüştür. Sanki, bir mucize şahmaranı olan Hz. Musa'nın Åsası, yeniden bilmem ne ağacından kesilmiş bir çubuğa dönüşmüştür. İnsan ruhu da böyledir. O, Ähiret Âlemine bu dünyadayken açılan pencerelere sahiptir. O pencereler açık kaldıkça, umudun ve vaadin, sevincin ve muştunun bütün perdelerinden özlemini dile getirir: mesajının yazgı bandını doldurur; Tanrı'yı bilme ve hep O'na doğru gitme getirerek yaradılışının gereğini, yaratıkların e yla en sorumlusu olmak onurunun derinliği