Bakır çay ocağında parıldayan mavi alevi izledim.İçime,nereden geldiğini bilmediğim bir huzur doldu.Salonda kahvaltı sofrası kurulurken yatağıma gelen tabak çanak sesleri de böyle iyi hissetmemi sağlardı.Anacığım çalar saat çalmadan az evvel yanıma gelir,”Hadi kalk yavrum, çayı demledim” diye fısıldardı yumuşacık sesiyle.Huzuru içinde saklı bir cümleydi bu, başka sözlerle süslenmesine gerek yoktu.Bazen de Meryem,“Hadi gel, çayı demledim” derdi akşamüstleri,o halini de severdim bu cümlenin.Sadece cümleyi değil tabii,annemi de severdim,karımı da.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ne diyebilirim ;ben ile kendim arasında derin bir sessizlik var.Birlikte,bir çeşit ağırlaştırılmış yalnızlık yaşıyoruz.Aramızdaki gerilim,sadece kötü havalarda ve geç saatlerde biraz hafifleyip çekilir hale geliyor.Sırf bu nedenle,mümkün olduğunca uyumuyorum.Yani yalnızlık denen nane,öyle şarkılarda anlatıldığı gibi insanın üstüne gece vakti çökmüyor.Tam tersine gece vakti seyreliyor yalnızlık,hazmı kolaylaşıyor.Zor olan,güneşin parladığı öğle vakitleri,öğleden sonraları,pazar sabahları,cıvıl cıvıl piknik yapılan ikindiler…Geceler güzel.