Aytmatov’un kaleminden akan hüzün bu kitapta da buluyor bizi. Bundan önce Elveda Gülsarı’yı okumuştum. Tıpkı o kitapta da olduğu gibi kültürel öğelerle yoğrulmuş bir masalın içinde geziyorsunuz. Beyaz Gemi bir çocuğun bakış açısından bize hayatın gerçeklerini ve bu gerçeklerin kabul edilmesinin ne kadar zor olduğunu görüyorsunuz. Kitap bittiğinde kalbinizde belki de bu kitabı her gördüğünüzde sızlayacak bir yarayla kapağı kapatıyorsunuz.
Sevgili yavrum, ömürlerinde tek bir kez sevenlerdir asıl sığ olanlar. Onların vefa, sadakat diye adlandırdıkları şeyi ben, ya alışkanlığın verdiği rahatlığa ya da hayal gücünün yokluğuna bağlarım. Zihinsel yaşam için tutarlılık neyse duygusal yaşam için de vefa odur: basit bir yenilgi itirafı!