Nazim yaşar
@Nzmysr
1980 sonrası sıkıyönetim zamanlarında küçük bir kasabada yaşayanların hikayelerini anlatıyor Kemal Varol. Arkanya adını verdiği yer Erganinin eski isimlerinden biri. Ama yazar Arkanyayı masalsı bir mekan olarak kurgulamış. Yani gerçekte olayların geçtiği yer Ergani midir, bilinmez. Bir varmış bir yokmuş …….. yerlerden bir yerde gibi bir yer burası. Birbirine düşman olan iki adamın hikayesi üzerine kurgulanmış roman. Ama bu adamlar neden birbirine düşman bu düşmanlık ne zaman hangi olayla başladı bilinmiyor.masalsı bir bilinmezlik. Zaten asıl konuyu bu bilinmezlikler üzerine oluşturmuş yazar ve romanı bu bilinmezlikler üzerine yapılan tahmini, birbirinden farklı ve bağımsız hikayeler oluşturuyor. Aslında bu düşmanlığın bu nefrettin bu kinin ne zaman başladığı niçin başladığı da çok önemli değil. Bunların var olması bu duyguların bir Jar( zehir) içermesi daha önemli. Elbette bütün kırgınlıkların düşmanlıkların nefretlerin bir sebebi var ama sebepler bu düşmanlıkların kırgınlıkların nefretin kötü olmasını ortadan kaldırmaz. Sebepler sorulmasa ve sonra:(Sorma bana kimim
Nerden geldim buraya
Gözlerimdeki kırmızı bulutlar
Hangi günlerden sorma
Sorma bana kimim
Nerden geldim buraya
Gözlerimdeki kırmızı bulutlar
Hangi günlerden sorma
Elbet olmuştur geçmişte
Açıklanamaz şeyler
Bağlardan çaldığım üzümleri
Yemişimdir yaslanıp
Mavi göğün göğsüne
Sorma bana kimim
Yaşım kaç, işim ne
Bana "seviyor musun" de başka bir şey sorma) dense daha iyi…. Ayrıca yazarın harika bir dili var. Sizi alıp götüren farklı bir dil…
Reklam
Hasan Ali Toptaş yine bildiğimiz gibi. Yazarın öyle bir anlatım tarzı var ki okudukça yoran yordukça kendine çeken bir tarz. Okuyucuyu cümlelerin içinde bir oraya bir oraya sürükleyor yazar. Ve olayı müthiş bir betimleme ile aktarıyor. Kahramanın kaçışları üzerine kurgulanmış, öncelikle babasından sonra yaşadığı kasabadan çevresinden, daha sonra tanıdığı kadınlardan kaçan bir kahraman var karşımızda. Kahramanın ayrılmak istemediği yani kaçmadığı kişileri ise hayat alıyor elinden kaçırıyor, koparıyor…Ve hayat elinizde kalanlardan ibaret. Ya da yazarın başka bir kitabında belirttiği gibi: hayat beklemediğiniz şeylerden ibaret. Ancak şunu söylemeden geçemeyeceğim: Anlatıma ve kurguya diyecek bir şey yok. Fakat kitabın içeriğinde betimlenen bazı olaylar var ki: acaba bunlar olmak zorunda mı diye düşünüyorum?neden erotik sahneleri bu kadar betimleme ihtiyacı duydu yazar. Ve de normal olmayacak üçlü sahneler… bunlara ne gerek vardı? Bunlarla neyi anlatmaya çalıştı bilemedim… babasından göremediği ilgiyi ayna anda aynı ortamda birden fazla kadınla olmakla mı gidermeye çalıştı kahraman?.. bilmiyorum ve garipsedim , anlamadım ve sanat açısından çok da gerekli değil ve aynı zaman da hoş da değil…
GÖLGESİZLER… Yine Hasan Ali Toptaş ve yine beyni yakan cümleler, tasvirler, olaylar,kurgular…Romanı okumaya başlıyorsunuz tam şuradan yakaladım derken yine elinizden kaçıp gidiyor.sonra dönüp duruyorsunuz neredeyim, ne anlatıyor , ne oldu burada , tamam şimdi buldum işte bu derken bir daha yok oluyor . Söz konusu yazar Hasan Ali Toptaş olunca bir yerden yakalamak mümkün olmuyor. Çünkü onun anlatımı , kurgusu zaten bir GÖLGE. Ne varlığını inkar edebilirsin ne de dokunabilirsin işte öyle bir şey. Okuyucuyu sürekli düşündüren bir hayalden başka bir hayale sürükleyen sonra bu hayalleri kaybettiren daha sonra bunları aratan ve aradıkça kendi gölgesinin içine düşüren belki de en önemlisi okuyucunun bu karmaşadan zevk aldığı bir romancı…
Aslında bu kitaba bir inceleme yazmayacaktım. Ama yazılmış birkaç incelemeyi okuyunca ben de yazma ihtiyacı hissetim. Aslında kitap ile ilgili değil sadece yazacaklarım , yazılmış olanlara da bir iki not düşmek istiyorum. Burada yazarın savunuluculuğunu yapacak halim yok hem haddime de değil. Evet yazar kendi hayat hikayesinden bir şeyler anlattığını ifade ediyor kitabın başında. Yalnız kalmış bir arayış içerisinde olan ve bu yalnızlığın sebeplerini sıralayan olaylar. Belki de sıraladığı şeyler çok alışkın olduğumuz ya da bilindik mevzular. Ama yazarın burada üzerinde durmak istediği babasının iflas etmiş olması, evi terk etmiş olması değil ya da annesinin kanser olduğunu bize anlatmaya çalışmıyor ya da aşık oldum ama kavuşamadım demek istemiyor. Bütün bunların arka planında yazarın bir iç hesaplaşması bir arayışı var. Bir lise çocuğunun yazabileceği tarzda diyen arkadaşlar neden böyle kitaplar yazmazlar merak ediyorum. Aslında merak etmiyorum 10 sayfasını bile yaramazlar biliyorum…
Bir iki saat gibi kısa sürede okuyup bitirilecek bir roman. Zaten başlayınca bitirmeden bırakmak istemeyeceğiniz bir tatda. Kitabın kısa olması sizi yanıltmasın oldukça yoğun bir anlatımı var. Bitirince ya ne oldu nasıl böyle oldu diyeceğiniz , roman bitmesine rağmen kahve telvesinin tadını damağınızda bırakan türden . Romanı bitirseniz dahi düşünceler peşinizi bırakmayacak kadar . Yazarın felsefe ve sosyoloji alanındaki birikimi kurguya müthiş yansımış. Yazarın deyimiyle “anlamak acıtıcı bir şeydir.” anladığınızda yüreğinizi acıtacak cinsten bir kitap…
Reklam