ONDN
@ONDN
Şu anda okuduğu kitaplar
Alice olağanüstü şeylerin olmasına öyle alışmıştı ki, hayatın bilindik şekilde devam etmesi ona alelade ve aptalca geliyordu.
Reklam
Ben kendi adıma, “gözlemleyen bilincime” daha erken ulaşmak isterdim.
Her insanı zorlayan o kaybolmuşluk hissinden bir an önce kurtulmak isterdim.
Rüzgâra kapılmış bir yaprak parçası olmaktansa, yönünü belirleyebilen, rotasını ve etki alanını keşfetmiş bir insan olma hâline daha önce ulaşmak isterdim.
Anladığım kadarıyla,
“Hatalarım, günahlarım, sevaplarım, başarılarım, yenilgilerimle ben benim ve bugün hepsini de sahipleniyorum,” diyorsunuz
Evet, öyle diyorum ve bunu anlamlı buluyorum. Çektiğim hiçbir acı nedensiz değil. Ben onlar sayesinde “ben” oldum.
Dahası şu veya bu şekilde kendisi için, kendisiyle tutarlı, onun gözünden/onun dinamikleri içerisinden baktığında otantik bir anlam bu.
Dışarıdan baktığın zaman tenkit eder, eleştirirsin belki ama ancak onun gözünden bakabildiğinde, kendini gerçek anlamda onun yerine koyabildiğinde hakikati anlayabilirsin.
Elbette bu arayışa hatalar, pişmanlıklar da dâhil...
İnsan mutlaka hayata, yaşadıklarına bir anlam yüklemek zorunda ; yani insanın bir anlam arayışı var.