Yusuf
@Oblomovy
33 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Ah, nasıl da hasretim sana,
Küçük meleğim! Yalnızca düşlerimde,
Yalnızca düşlerimde görün bana!
İstersen onlarda da çekeyim aynı acıyı,
Senin uğruna savaşayım hayaletlerle,
Ve hemen hiç soluk alamayayım uyandığımda.
Ah, nasıl da hasretim sana,
Ah, nasıl da değerlisin gözümde,
Gördüğüm bir kabus bile olsa.
Sayfa 41
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sahi, gerçekten de yitirdim mi seni?
Kaçtın mı benden, ey güzel sevgili?
Oysa alışkın kulaklarımda hala
Her sözcük ve her ses yankılanmakta.
Tıpkı sabah vaktinde yolcunun bakışlarının
Boşuna havalarda dolaşması gibi,
Bir tarla kuşunun gizlendiği maviliklerde
Şarkılarını söylerken ta yükseklerde;
İşte öylece ürkek dolaşmakta arada sırada
Bakışlarım tarlalarda, ormanlarda ve çalılıkta;
Seni çağırmakta bütün şarkılarım;
Ne olur, sevgilim, dön artık bana!
Sayfa 38
Seni düşünüyorum, güneşin parıltısı
Denizden yansıdığında;
Seni düşünüyorum, ayın ışıltıları
Pınarlara nakşolduğunda.
Seni görüyorum, ta uzaktaki yolda
Havalandığında tozlar,
Gecenin derinliklerinde, daracık köprüde
Yolcu sarsıldığında.
Seni duyuyorum, orada, boğuk bir hışırtıyla
Dalgalar kabardığında.
Sessiz koruda çoğu kez dinlemeye gidiyorum,
Her yer sessizliğe boğulduğunda.
Seninleyim, ne kadar uzakta olsan da,
Çok yakınımdasın!
Güneş batmakta, yıldızlar parlamak üzere bana.
Ah, keşke burada olsaydın!
Sayfa 35
Çayırda bir menekşe açmıştı
Öylece boynunu bükmüş ve kimseciklerin bilmediği;
Bir menekşecik, sevimli mi sevimli.
Derken genç bir çoban kız geldi,
Hafif adımlarla ve neşeli mi neşeli,
Ta oralardan, oralardan
Çayıra ve şarkılar söyledi.
Ah, diye düşündü menekşe,
Doğadaki en güzel çiçek olsaydım keşke,
Ah, yalnızca kısacık bir an boyunca,
Ta ki şu sevgili beni kopartsın
Ve iyice göğsüne bastırsın!
Ah, yalnızda, evet yalnızca
Bir çeyrek saat boyunca!
Gelgelelim, ah, ne yazık! Genç kız geldi
Ve ona hiç dikkat bile etmedi,
Ezdi ayağının altında zavallı menekşeyi.
O ise yere yığılıp öldü ve bir de sevindi ölürken;
Ve ölüyorsam eğer şimdi, onun elinden,
Ayrılmadan ayaklarının dibinden.
Sayfa 29
Ah, bir yankılansa şu ta derinlerdeki yaratıcı güç
Bütün tinsel varlığım boyunca!
Taptaze bir birikim
Parmaklarımdan fışkırsa!
Titriyorum yalnızca, ve kekeliyorum,
Ama yine de vazgeçemiyorum;
Duyuyorum, seni tanıyorum ey doğa,
Ve seni ancak böyle yakalayabiliyorum.
Sonra düşündüğümde nasıl bazı zamanlarda
Nasıl da açılıp coştuğunu anlam evrenimin,
Kupkuru çalıların ortasında
Nasıl kendini attığını hazzın kaynaklarına;
O zaman nasıl da özlem duyuyorum sana, ey doğa,
Seni sadakatle ve sevgiyle duyumsamak istiyorum!
Neşeyle fışkıran bir fıskiye misali, bana
Binlerce ezgiyi çaldığını duyuyorum.
Tüm güçlerimi bana
Tinsel varlığım ışığa boğulsun diye vereceksin,
Ve şu dünyadaki sınırlı hayata
Sonsuzluğun enginliğini getireceksin.
Sayfa 28