Kimse alkışlamasa da kendini tebriki etmen gereken bazı galibiyetlerin:
Bir yolda tek başına yürüyor olmak cesaretini kırmadı. Kendi yolunda başarısız olmayı, başkasının gölgesinde yürümeye tercih ettin.
Birilerinin hikâyesinin kötü karakteri olmak pahasına hiçbir kapıdan geçmek için eğilmedin.
Sevgi özen ister. Bilerek canını yakmak isteyen herkesten vazgeçebildin. Kapıdan çıkarken tökezlesen bile…
Çaban görülmediği hâlde hiç pes etmedin. Sitem etmedin, drama yapmadın, abartmadın. Sadece devam ettin.
Hiçbir şey olmasa bile her sabah yeni bir güne uyandın.
Kişisel algılamadın. Hiçbir şeyi. Ve fakat alttan da almadın. Çünkü kendine de saygın olmak zorunda.
Hep şükrettin. Olana da olmayana da. Senin için en sıradan, en sıkıcı günün bir başkasının en büyük hayali olabileceğini hiç unutmadın.
İşler yolunda gitmediğinde sen de onlarla beraber gitmedin. Çünkü biliyorsun;
“Bazen her şey doğru bir sebep için ters gider.”
Seni buldum. Öyle ya da böyle alıp bir yere koydum, kapıyı çalmadan yanına gelemiyorum.
Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı.