1977 yılında Cem Karaca ve Dervişan bir albüm çıkardı adı:
“Yoksulluk Kader Olamaz”
Albümün içinde yer alan bir şarkı var ki sözleri İtalyan şair Aldo Severini’ye ait Türkçeye çevirense İbrahim Abdülkadir Meriçboyu.
“Maden Ocağının Dibinde”
“Maden ocağının dibinde
ışık yok.
Hava yok
maden ocağının dibinde.
Maden ocağının dibinde
besin yok.
Karın yok
maden ocağının dibinde.
Oğlun bile yok
maden ocağının dibinde.
Ayırdılar seni dünyadan,
aldılar elinden ışığını, havanı, besinini,
sevdiğin kadını,
taptığın oğlunu
aldılar elinden.
Bir sen varsın
maden ocağının dibinde,
direnen.”
GerminalEmile Zola · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201914,3bin okunma
“ Devrim emekçinin yoksulluğunu artırmaktan başka bir işe yaramamıştı,1789’dan sonra, bugüne dek parsayı toplayan hep kentsoylu sınıf olmuştu, hem de öyle bir açgözlülükle ki, zavallı işçiye sıyırmak üzere tabağın dibi bile kalmıyordu. Gören Tanrı aşkına söylesindi! Emekçiler yüz yıldır hızla artan zenginlik ve rahatlıktan paylarını alabilmişler miydi? Hadi bakalım özgürsünüz artık diyerek bir köşeye atmışlardı zavallıları: Evet açlıktan ölme özgürlüğüne sahiptiler, onlar da bol bol kullanıyorlardı bu özgürlüğü.”