Fulya AYSEL SARPAŞ
@Oceaann
Ey toprağımın kokusu, ey elleri nasırlı insanımın emeği, kocaaaa ovalardan soframızın bereketi bu hikaye bir yerde size. Değerli yazarımızın harika bir kitabıyla geldim.
Gölgeden Kalan İzler: Bir Ruhun Anatomisi
Bazen insan, kaçtığı yere mi aittir yoksa vardığı yere mi?
Yeni bitirdiğim “Gölgeden Kalan İzler” (Memet Çerkez), beni tam da bu sorunun orta yerinde bıraktı. Kitapta, çocukluğu yoksullukla yoğrulmuş bir karakterin, bugün ulaştığı zenginlik ve konforun içinde yaşadığı o tuhaf “sıkışmışlık” hissini okuyoruz.
Lüks sofralarda otururken bile zihnin hala çocukluktaki o eksik parçaları araması; insanın cebi dolsa da ruhundaki boşluğun tarihsel örgüler ve köklerle dolması gerektiğini öyle güzel anlatmış ki...
Beni en çok etkileyen şu oldu: Karakterin sadece bugünüyle değil, tarihin tozlu sayfalarında kendi hikayesinin izini sürerek bakış açısını dönüştürmesi. Geçmişin gölgesinden kaçmak yerine o gölgenin bize ne anlatmak istediğini anlamak asıl zenginlikmiş.
Kendi içindeki o tezatlarla barışmak isteyen herkese şiddetle tavsiyemdir.”Gerçek anlamı ararken sadece gölgeden kalan izleri takip ediyoruz..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayal, kainatın en geniş, varlıkların en mükemmel olanıdır. Hayal, aslına hükmeden fer’dir
Kırılma Payı: Kendime tuttuğum en dürüst ayna...
Bazı kitaplar vardır, sadece bir hikaye anlatmaz; seninle karşılıklı oturup en gizli kalmış duygularını sorgular. Yusuf Mehmet Suayı’nın "Kırılma Payı" benim için tam olarak böyle bir yolculuk oldu.
Açıkçası kitabı elime aldığımda bir solukta bitireceğimi biliyordum ama bu kadar sarsılacağımı tahmin etmemiştim. Sayfaları çevirirken kendimi sürekli şu soruyu tekrarlarken buldum: "Ben olsam ne yapardım?" Romanın o hırpalayıcı dürüstlüğü, beni kaçtığım ne varsa onlarla yüzleşmeye zorladı. Karakterlerin kararları ve sustukları noktalar üzerinden öyle bir öz eleştiri sürecine girdim ki, bazen durup kitabı kapatıp sadece boşluğa bakmam gerekti. "İyi insan" olmanın konforlu alanından çıkıp, kendi "kırılma paylarımı" keşfetmek hem zorlayıcı hem de çok değerliydi.
Eğer sizi sadece eğlendirecek değil, sarsacak ve kendinize dair yeni sorular sorduracak bir eser arıyorsanız, mutlaka listenize ekleyin. Puanım mı 10/10 ve yıldızlı ️️️
Siz en son hangi kitapta kendi kararlarınızı sorguladınız?
