Fulya AYSEL SARPAŞ
@Oceaann
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bugün öz Fulya ile geldim sizlere. Bu gün Kendime Giden En Uzun Yolun seyrini anlatıcam.
Herkes bir şeyler söylüyor, herkes bir yerlere yetişiyor ama ben bu aralar sadece duruyorum. Elimde “Benden Bana Ne”, içimde ise cevabını bildiğimden emin olmadığım sorular...
Bu bir kitap yorumu değil, bu benim kendi özüme attığım bir adım. Bu kitabımın okuma sürecinde fark ettim ki; aslında ben, en çok kendimi tanımıyormuşum. Dışarının gürültüsü o kadar baskınmış ki, içerideki o saf sesi, yani kendi özümü duymayı unutmuşum.
Eddi Anter bu kitapla bana bir yol haritası vermedi; elimden tutup beni kendi içimdeki o karanlık ama huzurlu alanlara bıraktı. “Benden bana ne?” diye sorduğumda, üzerimdeki tüm sıfatların, rollerin ve beklentilerin nasıl birer birer yüklendiğini ve önüme döküldüğünü gördüm.
Bu deneyimde ne mi buldum?
Başkalarına ayırdığım vaktin ne kadarını kendime borçlu olduğumu,
“Ben” dediğim şeyin aslında ne kadar geniş bir evren olduğunu,
Ve en önemlisi; sessizliğin, en dürüst öğretmen olduğunu.
Eğer siz de kalabalıklar içinde kendinizi kaybettiğinizi hissediyorsanız, bu kitap sizin için bir kaçış değil, kendinize bir varış olabilir.
Bugün kendinize bir iyilik yapın ve aynadaki o yabancıya sadece bakın. Oraya, en derine gitmeye cesaretiniz var mı?
Zehre önce bal, sonra altın demişler. 
Sefalete önce eğlence, sonra zorunluluk demişler Acıya önce hastalık, sonra kader demişler. Zenginliğe önce başarı, sonra soy demişler. Paraya önce aşığız, sonra taparız demişler. Her şey demişler ama hiçbir şey edememişler. Soysuz bir kandan bir imparatorluk inşa etmişler. Masumun hakkını sofralarına meze etmişler. Ceren Melek
