“İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan ve hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler.. Şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız, yalnız, yalnız…”
“Bize hiçbir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiç’liğin içine koyulduk. Çünkü bilindiği gibi dünya üzerinde hiçbir şey insan ruhunu hiç’lik kadar baskı altına alamaz.”