Damla uysal
@Od59
Köklerinden koparılmak suretiyle öldürülen çiçeklerin hemen az sonra soluvermesi, bizim artık dönemeyeceğimiz bir geçmiş ile şimdiki halimizin acı bir mukayesesi gibidir.
D. ‘ nin kitaplarını çok severim ancak çanta kitabı yapmamdan kaynaklı mı bilmiyorum. Bu kitabına adapte olamadan çok uzun sürede bitirdim. Bana sıkıcı geldi kendileri.
Sanırım, okuduktan sonra en çok aklıma gelen kitaplardan biri. Doğduğumuzdan beri bize dayatılan körlükle yaşıyor ve yaşatıyoruz. Bir çok sorun ve haksızlığa gözümüzü kapatıyoruz. Ne yazık ki hepimiz kendi dünyamızda gayet mutluyuz. Yanımızda ne olduğu umurumuzda bile değil.
Yazar çok hassas noktaya değinmiş. Ve bunu somut bir kavram gibi uyarlamasıyla, aktarmaya çalıştığı duygu ve düşünceyi okuyuculara nokta atışıyla ilettiğini düşünüyorum.
